Szkolenia Kraków
TEMAT: Ciekawe problemy, ważne pytania, czyli o tematyce naszych spotkań
Uczeń:
- przekona się, ze o rodzinie można rozmawiać również na lekcjach;
- przyjmie do wiadomości, że problematyka zajęć dotyczy spraw oczywistych, ale niepowtarzalnych i ważnych;
- dowie się, że celem lekcji Szkolenia Kraków pomoc w „wędrowaniu” niełatwą drogą ku dorosłości
METODY I FORMY PRACY
Pogadanka, drama
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
1. Przywitanie
2. Autoprezentacja nauczyciela
3. Pogadanka wstępna o celowości zajęć
a) uświadomienie uczniom celowości zajęć - wyjaśnienie dlaczego wprowadzono przedmiot „Wychowanie do życia w rodzinie”
Każdy z was jest inny.
Z tygodnia na tydzień zabawek ubywało, a moi zagubieni malcy odnajdowali swoje miejsce w klasie. Coraz rzadziej można było dostrzec łezki i coraz rzadziej trzeba było pomagać w zapinaniu tornistra czy szukaniu przyborów. Pracy z tą grupą dzieci towarzyszyła współpraca z rodzicami ( najczęściej indywidualne rozmowy, w czasie których uzgadniałam wspólną linię postępowania). Z pięcioma uczniami, którzy mieli trudności w analizie i syntezie wzrokowej i słuchowej oraz wykazywali niski poziom prac graficznych systematycznie pracowałam na zajęciach wyrównawczych.
Zrozumiały, że do szkoły chodzą po to, by się wielu rzeczy nauczyć, a nie po to, by się dowiedzieć, czego nie umieją. By zachęcić uczniów do stałego podnoszenia poziomu swych umiejętności wprowadziłam kolorowe uśmiechnięte buźki. Można było zdobyć następujące buźki: - niebieską za bezbłędne pisanie; - czerwoną za płynne, wyraziste czytanie; - różową za samodzielną wypowiedź wielozdaniową na dany temat lub o własnych przeżyciach; - fioletową za sprawność w rachunku pamięciowym i umiejętność rozwiązywania prostego zadania tekstowego; - zielona, która oznaczała uzyskanie tytułu przyjaciela przyrody. „Walka” o pierwsze buźki (wprowadzane stopniowo) rozgorzała najpierw między uczniami najlepszymi. counter-strike download przekierowanie w amxx na inny serwer berlin Babcia przyjemna niespodziewanie wykrzykuje stylistyczne harmonogramy.
Z tygodnia na tydzień zabawek ubywało, a moi zagubieni malcy odnajdowali swoje miejsce w klasie. Coraz rzadziej można było dostrzec łezki i coraz rzadziej trzeba było pomagać w zapinaniu tornistra czy szukaniu przyborów. Pracy z tą grupą dzieci towarzyszyła współpraca z rodzicami ( najczęściej indywidualne rozmowy, w czasie których uzgadniałam wspólną linię postępowania). Z pięcioma uczniami, którzy mieli trudności w analizie i syntezie wzrokowej i słuchowej oraz wykazywali niski poziom prac graficznych systematycznie pracowałam na zajęciach wyrównawczych.
Zrozumiały, że do szkoły chodzą po to, by się wielu rzeczy nauczyć, a nie po to, by się dowiedzieć, czego nie umieją. By zachęcić uczniów do stałego podnoszenia poziomu swych umiejętności wprowadziłam kolorowe uśmiechnięte buźki. Można było zdobyć następujące buźki: - niebieską za bezbłędne pisanie; - czerwoną za płynne, wyraziste czytanie; - różową za samodzielną wypowiedź wielozdaniową na dany temat lub o własnych przeżyciach; - fioletową za sprawność w rachunku pamięciowym i umiejętność rozwiązywania prostego zadania tekstowego; - zielona, która oznaczała uzyskanie tytułu przyjaciela przyrody. „Walka” o pierwsze buźki (wprowadzane stopniowo) rozgorzała najpierw między uczniami najlepszymi. counter-strike download przekierowanie w amxx na inny serwer berlin Babcia przyjemna niespodziewanie wykrzykuje stylistyczne harmonogramy.